Prendi, prendi!

Hallo allemaal!

Zoo, nu anderhalve week bezig in het prachtige Rozzano (mocht je willen kijken wat voor een voorstadje dit is: Google Maps street view, indrukwekkend)! Het bevalt me nog steeds heel goed, hoewel het goddelijke Italiaanse weer nog wel een beetje op zich laat wachten, het was vannacht gewoon Hollandse regen en 4*C!

Wat ik nog niet heb verteld is hoe ik woon. Ik woon namelijk in de residenze van het ziekenhuis. Dat zijn vier blokken met allemaal kamers erin voor de nurses en andere langdurige bezoekers zoals ik. Ik woon in Palazzina D op de eerste verdieping. Het is dus een kamertje met een bed, een tafel, een kast en een badkamertje met wastafel en douche. Redelijk degelijk, erg schoon, maar vooral in het begin ook wel erg saai, omdat het helemaal leeg was. Gelukkig heb ik op een van mijn tripjes naar het centrum een hele coole posterwinkel gevonden dus de muren hangen nu vol met enorme filmposters. Voor de rest is het wonen niet zo speciaal, prima om te leven, maar voor de echte Italiaanse sfeer moet je toch wel naar Milano Centrale!

Dan mijn stage zelf: ik werk onder dr. Arturo Chiti (zoon van de vermaarde Ferrari-motorontwerper Carlo Chiti), een hele aardige man, dieerg goed Engels spreekt. Ook de andere dokters op de afdeling spreken goed Engels, dus dat is makkelijk. Ik trek het wel slecht dat ik nog niet hun gesprekken in het Italiaans kan volgen, dus hoop snel meer te leren! Ik ben nu bezig aan het schrijven van een hoofdstuk over nucleaire geneeskunde in een handboek over beeldvormende technieken. Aangezien ik er eigenlijk nog helemaal niks van weet is het een heel werk om duizend artikelen door te lezen om een beetje achtergrondinformatie te krijgen over nucleaire geneeskunde. Na mijn ruwe versie gaan de dokters mijn werk waarschijnlijk nog stevig aanpassen, maar het is wel een goede manier om het vakgebied echt te leren kennen!

Daar ben ik dus doordeweeks vooral mee bezig, maar afgelopen weekend was andere koek. Het was dus Pasen, he, of Pasqua hier, en dat is nogal belangrijk in het katholieke Italië. Een Amerikaan die ik hier heb leren kennen ging Pasen doorbrengen bij zijn host family in Prato, vlakbij Firenze, want de afgelopen drie maanden had hij daar gewoond/gewerkt. Hij had hen gevraagd of ik ook mee mocht, en dat kon, dus zat ik zondag in het begin van de middag aan de traditionele pranzo (lunch) met een enorme Italiaanse famiglia in Toscane. Niemand sprak natuurlijk Engels, dus heb flink mijn Italiano kunnen oefenen tussen de 8 (!) gangen door. De volgende dag gingen we naar Carmignano, een idyllisch dorpje in de campagna rondom Prato. De vaderkant van de famiglia had daar een landhuis en daar kon het tweede schransfestijn beginnen. Opnieuw vele gangen, veel Italiaans gepraat en camminare door de Toscaanse heuvels. En het continu terugkerende 'Prendi! Prendi!' als de mama's langs kwamen lopen met de restjes van elke gang: de gast mag niet verhongeren, dus met buikpijn vertrok ik weer. Echt speciaal om dit gelijk in mijn eerste week mee te maken!

Ondertussen terugkerende tripjes naar Milano natuurlijk, inclusief aperitivo aan het eind van de middag. Perfect principe: je neemt een drankje, best wel duur, euro of 8 à 10, maar dan kan je wel onbeperkt smikkelen van alle hapjes die overal op de bar uitgestald staan. Je hebt geen avondeten meer nodig en het is echt een heel gezellige sfeer. Vooral het gebied rond de Porta Genova (Google Maps, street view) is heel gezellig met veel studenten en kleine barretjes! Verder krijg ik van iedereen hier tips voor leuke dingen in de stad, dus heb nog genoeg om te ontdekken. Ik heb nu een plek gevonden waar je 2e hands fietsen kan kopen, dus dat ga ik zaterdag doen. Voor de rest nog steeds bezig met het regelen van de Italiaanse lessen, Italianen nemen graag de tijd voor dingen regelen, heb ik al gemerkt!

Ik ben trouwens zo niet gewend aan het hebben van een fototoestel, dat ik m tot nu toe steeds ben vergeten.. Foto's laten dus nog even op zich wachten, behalve de Facebook-pica's die er al opstaan dan!

Ik schrijf snel weer een stukje, ciao!

Baci, Mink

Reacties

Reacties

nick

lekker lang stuk mink ik heb alles gelezen!!

Nasos

Mooie verhalen Mink! Zo te horen is er nog tijd om te genieten tussen het artikel-lezen door!
Vet hilarisch idee dat je tussen de gierende Italianen zit maar niets begrijp! Frustrerend! Loopt wel los, jou kenende heb je dat taaltje zo oonder de knie!

giovanni

zoek je alvast wat tenten uit om te bikken ,Minkus; gebruik vooral de inside info van je collega's op de afdeling

Mink

Haha, daddy, dat komt wel goed, ga morgen uit eten met dr.Chiti en hoofd van radiologie department en een Belgische professor in een Milanees restaurant, dus dat zal wel goed zijn. Ik heb vanavond ook lekker gegeten trouwens, ik houd mijn ogen en oren open!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!